Sema Moritz Hasret şarkısı hangi dizide çaldı ?

Saci

Global Mod
Global Mod
Kapıyı açan yaşlı kadın, Leyla'nın anneannesinin soyadını duyunca bir süre düşündü.

“Bu aileyi hatırlıyorum,” dedi. “Ama bazı şeyleri konuşmak kolay değildir kızım.”

Leyla kadının yanına oturdu. Önce kendisini tanıttı, sonra neden geldiklerini anlattı. Yaşlı kadın konuşmaya başladığında Murat araya girmedi. Notlarını bile bir süreliğine kapattı.

Kadının anlattığına göre, fotoğraftaki erkek bir dönem Almanya'ya çalışmaya gitmişti. O yıllarda birçok aile, geçim sıkıntısı nedeniyle sevdiklerinden uzak kalmak zorundaydı. Başlangıçta kısa süreceği düşünülen ayrılıklar, kimi zaman yıllara uzanıyordu.

1970'li ve 1980'li yılların göç hikâyelerinde yalnızca ekonomik kazanç yoktu. Geride kalan eşlerin, çocukların ve anne babaların bekleyişi de vardı. Mektuplar, telefon görüşmeleri ve izin dönemlerinde gerçekleşen ziyaretler, uzaklığın yükünü hafifletmeye çalışıyordu. Fakat her aile aynı deneyimi yaşamıyor, herkesin hikâyesi aynı sonuca ulaşmıyordu.

Yaşlı kadın derin bir nefes aldı.

“İnsanlar o zamanlar güçlü görünmeye çalışırdı. Erkekler para kazanmak için gittiğinde ailesine bir şeyler göndermesi beklenirdi. Kadınlar da evin bütün yükünü üstlenirdi. Herkes görevini yapıyordu ama kimse yorulduğunu söylemek istemiyordu.”

Murat bu sözleri dinlerken babasını düşündü. Babası da ailesine bakabilmek için uzun yıllar çalışmış, duygularını çoğu zaman sessizliğiyle ifade etmişti.

Leyla ise anneannesinin fotoğrafına baktı. Onun yıllarca beklemiş olmasını yalnızca romantik bir özlem olarak görmenin eksik kalacağını fark etti. Bu bekleyişin içinde ekonomik zorunluluklar, toplumsal beklentiler, aile sorumlulukları ve dönemin iletişim imkânları vardı.

Birbirlerini seven insanlar bazen sevgisizlikten değil, hayatın kendilerine sunduğu sınırlı seçeneklerden dolayı ayrı düşebiliyordu.

Murat sonunda konuştu:

“Demek ki bütün bunları tarihleriyle doğrulamalıyız. Hangi yıl gitmiş, ne zaman mektup göndermiş, ne zaman geri dönmüş... Bunları öğrenirsek olayların sırasını anlayabiliriz.”

Leyla başını salladı.

“Evet. Ama o mektupları okurken yalnızca ne yazdığına değil, neyi söyleyemediğine de dikkat etmeliyiz.”

Burada bir ayrıntıyı gözden kaçırmamak gerekiyor: Çözüm odaklı olmak erkeklere, empatik olmak kadınlara doğuştan ait özellikler değildir. İnsanların bu yaklaşımları, yetiştirilme biçimleri, yaşadıkları deneyimler ve toplumsal beklentilerle şekillenebilir. Erkeklerin duygularını saklamasının beklendiği, kadınların ise aile içindeki duygusal yükü üstlenmeye yönlendirildiği toplumlarda bu roller daha görünür hâle gelebilir.

Ancak herkes bu kalıba uymaz. Murat'ın duygusal dünyası da vardı; Leyla'nın analitik düşünme becerisi de. Birbirlerini tamamlayan şey, cinsiyetleri değil, farklı bakış açılarını dinlemeyi öğrenmeleriydi.

Sizce aile içinde çözüm üretmekle duyguları anlamak neden bazen birbirine zıt şeylermiş gibi algılanıyor? Bir insanın güçlü olması, üzülmediği anlamına gelir mi?
[HEADING=1]5. Bölüm: Eski Bir Mektup ve Yarım Kalan Cümle[/HEADING]
Yaşlı kadın, konuşmanın sonunda onları evin arka odasına götürdü. Dolabın en üst rafından küçük bir teneke kutu indirdi. İçinde eski fotoğraflar, birkaç mektup ve kenarları sararmış bir zarf vardı.

“Bunları yıllarca sakladılar,” dedi. “Belki aradığınız cevap buradadır.”

Leyla zarfı açmadan önce izin istedi. Ardından içindeki mektubu dikkatle çıkardı.

Mektup, Almanya'ya gitmiş olan adam tarafından yazılmıştı. Tarih, fotoğrafın arkasındaki tarihle örtüşüyordu. Adam ailesine iyi olduğunu, çalıştığını ve bir sonraki izin döneminde dönmeye çalışacağını anlatıyordu. Son paragrafta ise başka bir konu açılıyordu.

Ailedeki genç kadın, kendi hayatıyla ilgili bir karar vermek istiyordu. Fakat çevresindeki insanlar, bu kararın aileye uygun olup olmadığını tartışıyordu. Mektubun yazarı, uzakta olduğu için karışmak istemediğini söylüyor; yine de genç kadının kendi geleceğini belirlemesi gerektiğini düşündüğünü belirtiyordu.

Mektup, Leyla'nın beklediği türden kesin bir açıklama sunmuyordu. Anneannesinin neden yıllarca beklediğini tek başına kanıtlamıyordu. Ancak aile içinde hangi meselelerin konuşulduğunu ve dönemin beklentilerinin insanları nasıl etkileyebildiğini gösteren önemli bir izdi.

Murat hemen not almaya başladı.

“Bu mektubun tarihini ve yazısını inceletmeliyiz. Aile üyelerinin anlattıklarıyla karşılaştırabiliriz. Belki başka belgeler de vardır.”

Leyla mektubu yeniden zarfa koydu.

“Bunları yapalım. Ama mektubun sahibini de yalnızca birkaç satırdan ibaret görmeyelim. Belki o da karar vermekte zorlanıyordu.”

Murat bir an durdu. Eskiden böyle bir durumda doğrudan sonuca ulaşmak isterdi. Şimdi ise bir insanın karar vermekte zorlanmasının, onun kararsız veya güçsüz olduğu anlamına gelmediğini anlamaya başlamıştı.

Belki de bazı insanlar uzakta oldukları için değil, sevdiklerini korumak istedikleri için sessiz kalıyordu. Bazıları ise sessizliği bir korunma yöntemi olarak kullanıyordu.

Aynı davranışın arkasında birbirinden farklı nedenler bulunabilirdi.

İşte eski bir şarkının insanı geçmişe götürmesi de biraz böyleydi. Şarkı bize bir duygu sunar ama o duygunun hangi hatıraya bağlı olduğunu her zaman açıklamaz. Anlamı, dinleyenin yaşamıyla birlikte değişir.

Sema Moritz'in Hasret yorumunun etkisi de burada yatıyor: Dinleyen kişi, şarkının içindeki özlemi kendi yaşamından bir ayrılıkla, kayıpla veya yarım kalmış bir konuşmayla ilişkilendirebilir.
[HEADING=1]6. Bölüm: Meryem Dizisinden Kalan Duygu[/HEADING]
Leyla, araştırmaları sırasında şarkının televizyon dizilerindeki kullanımını da inceledi. Meryem dizisinde duyulan Hasret, ona göre yalnızca bir müzik seçimi değildi; anlatının duygusal atmosferini güçlendiren bir parçaydı.

Televizyon dizileri, müziğin hafızayla kurduğu ilişkiyi oldukça etkili biçimde kullanır. Bir karakterin kaybettiği kişiyi düşündüğü, geçmişteki bir kararla yüzleştiği veya artık geri dönemeyeceği bir hayatı hatırladığı sahnelerde müzik, sözcüklerin tamamlayamadığı duyguları taşıyabilir.

Bazen karakter ağlamaz. Bazen hiçbir şey söylemez. Kamera yalnızca yüzünde birkaç saniye kalır ve arka planda bir şarkı duyulur. İzleyici, o sessizliğin içine kendi deneyimlerini yerleştirir.

Yıllar sonra aynı şarkıyı başka bir yerde duyduğunda, yalnızca melodiyi değil, o sahnede hissettiklerini de hatırlayabilir.

Murat ve Leyla'nın hikâyesinde de Hasret, giderek bir aile araştırmasının ötesine geçti. İkisi de geçmişin yalnızca geride kalmış olaylardan oluşmadığını, bazen bugünkü davranışlarımızı şekillendirmeye devam ettiğini görüyordu.

Murat babasının eski plağını neden sakladığını araştırırken kendi çocukluğuna dönüyordu. Leyla ise anneannesinin hikâyesini anlamaya çalışırken ailede kuşaktan kuşağa aktarılan sessizlikleri fark ediyordu.
 
Üst